O mnie

Prof. nadzw. dr hab. Ryszard Pęczkowski – Dziekan Wydziału Pedagogicznego w Uniwersytecie Rzeszowskim. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki na podstawie pracy na temat: „Konstrukcja statycznych obrazów ekranowych a ich skuteczność dydaktyczna”.

Kolokwium habilitacyjne – 2011 rok w UAM w Poznaniu, zakończone pomyślnie.Rada  Wydziału Studiów Edukacyjnych podjęła jednomyślnie uchwałę nadającą stopień: DOKTORA HABILITOWANEGO. Przedmiotem rozprawy habilitacyjnej była moja książka pt. Funkcjonowanie klas łączonych w polskim systemie edukacji” (Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2010).

W recenzji wydawniczej prof. dr  hab. S. Dylak z UAM w Poznaniu napisał:

„Mamy do czynienia z książką, jakiej na polskim rynku dotąd nie było. Praca przedstawia bowiem kompletną i kompetentną analizę krytyczną skrywanego niekiedy zjawiska, jakim było i jest nauczanie w klasach łączonych. Ryszard Pęczkowski przedstawił nadto atrakcyjną pedagogicznie formułę współczesnego i płodnego pragmatycznie oraz teoretycznie ujęcia klas łączonych, to jest nauczania w zespołach zróżnicowanych wiekowo. Wykazał przy tym, że taka zmiana podejścia i perspektywy ujęcia może zaowocować atrakcyjnymi pedagogicznie rozwiązaniami teoretycznymi i pragmatycznymi (…).

Jest to – jak sądzę – pierwsze tego typu studium w literaturze polskiej podejmujące porównawcze analizy osiągnięć uczniów klas łączonych oraz uczniów klas jednorodnych środowisk miejskich i wiejskich, i to w ciągu dziesięciu lat. Ryszard Pęczkowski w swoich badaniach w latach 1996–2006 zajął się osiągnięciami szkolnymi w zakresie następujących umiejętności językowych: czytanie ze zrozumieniem, wiadomości o języku, umiejętności ortograficzne, umiejętność wielozdaniowej wypowiedzi pisemnej. Słusznie uznał, że są one znaczące dla wszelkich szkolnych osiągnięć poznawczych.

Ryszard Pęczkowski analizuje szkolne osiągnięcia uczniów w kontekście środowiska miejskiego i wiejskiego. Jak stwierdza autor tych badań, środowisko miejskie lub wiejskie ma coraz mniejsze znaczenie dla poziomu osiągnięć szkolnych uczniów klas trzecich (…).

Książka zdecydowanie zasługuje na publikację i upowszechnienie. Uzupełni skromną bibliotekę dzieł podejmujących problem nauczania w klasach łączonych. Co więcej, w książce Ryszarda Pęczkowskiego mamy do czynienia z analizą i propozycją zamknięcia pewnego rozdziału w dziejach klas łączonych, i jest to oryginalna próba.

Mam głębokie przekonanie, że książka przyczyni się do wznowienia dyskursu o efektywności nauczania początkowego w ogóle, a o nauczaniu w klasach łączonych szczególnie.

Pozytywną opinię o mojej książce wyraził na swoim  blogu prof. zw. dr hab. Bogusława Śliwerskiego, który w dniu 2 lutego 2011 r. w tekście pt.: Co zrobić z małymi szkołami podstawowymi na wsi? Stwierdza:

W ub. roku ukazała się książka Ryszarda Pęczkowskiego z Uniwersytetu Rzeszowskiego pt. Funkcjonowanie klas łączonych w polskim systemie edukacji” (Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, Rzeszów 2010), która upomina się o powrót do rozwiązań wprawdzie nie nowych, ale jakże u nas zaniedbanych, przemilczanych, a może i niechcianych. Wygodniej jest bowiem pracować z dziećmi w grupach jednorodnych wiekowo, w dużych szkołach, licznych klasach, bo to mało kosztuje. Może więc nauczycielom chodzi o wygodę, a nie o wspomaganie rozwoju ich uczniów? Samorządowcy odpowiedzialni za szkoły na terenach wiejskich, powinni dostrzec w opisanym przez R. Pęczkowskiego rozwiązaniu dydaktycznym wielką szansę dla niezamykania małych szkół. W tym sensie książka tego autora ukazała się w dobrym momencie, kiedy rodzice protestują przeciwko likwidacji szkół wiejskich, bo są to jedyne w ich środowisku lokalnym centra kultury, środowiska z bogatym folklorem i kapitałem ludzkim.

Reklamy